شرح نامه 31 نهج البلاغه: پیامبر، بهترین معلم خداشناسى

"وَ اعْلَمْ یَا بُنَیَّ أَنَّ أَحَداً لَمْ یُنْبِئْ عَنِ اللهِ سُبْحَانَهُ کَمَا أَنْبَأَ عَنْهُ الرَّسُولُ فَارْضَ بِهِ رَائِداً وَ إِلَى النَّجَاةِ قَائِداً".
'و بدان اى فرزند عزیز که احدى خبر نداده از خداوند، بدانسان که پیامبر صلى الله علیه و آله خبر داده؛ پس به پیشرو بودن او در مسیر زندگى و رهبرى او به سر منزل سعادت، خشنود باش'.

عبارت فوق مشتمل بر دو مطلب است:
1- موقعیت بزرگ و نقش موثر پیامبر اکرم در تبیین صفات الهى و شناساندن ذات لا یزال خداوند به مردم. پیامبران سلف نیز همه در این راه گام زده و اقدام کردند و از ذات و صفات خداوند براى مردم مطالبى گفتند، ولى هیچکدام مانند پیامبر خاتم، در کنار زدن پرده ى اوهام و روشن ساختن صفات پروردگار و روشنگرى عظمت و جلال خداوند متعال چونان رسول الله صلى الله علیه و آله موفقیت نداشتند. او که چشمه ى جوشان علم و کمالات بود، با بیان نافذ و همیشه زنده ى خود، خداى را به مردم معرفى کرد و جامعه را با صفات الهى آشنا گردانید و تمام جد و تلاش، و همه ى توان و استطاعت خود را در این راه و براى رسیدن به این هدف عالى و مقدس، مصرف نمود.
و اکنون باید گفت، نه تورات و انجیل اینچنین معقولانه و خرد پسندانه و در سطحى بسیار والا خداى را توصیف کرده اند، و نه هیچ پیامبری و حتى انبیاى اولوالعزم آسمانى بیاناتى همچون بیانات گرم و دلنشین و جاوید رسول الله در شناساندن خداوند متعال داشته اند. او یک عمر از خدا گفت و وصف خداى کرد و صفات جلال و جمال الهى را براى امت اسلام به بهترین وجهى بیان فرمود.
دکتر طه حسین در مؤتمرالسلام مسیحى سال 1953 م. بحثى از پیوند بین اسلام و سلام و آرامش داشت و در آن بحث، بعضى از احادیث نبوى و دعاهاى پیامبر را به زبان فرانسوى منتقل ساخته و ترجمه نمود که در شنوندگان تاثیر عمیقى داشت، بطورى که بعضى از بزرگان شرکت کننده ى در آن کنفرانس، در برابر بیانات او تواضع نموده و اظهار دلدادگى کردند و آنگاه تمامى شرکت کنندگان در پس آن محاضره و سخنرانى آمدند و به او تبریک گفتند.

2- اکنون که چنین است باید انسان شاد و خشنود باشد که چنین شخصیت والا و گرانقدرى پیشوا و رائد او باشد. «رائد»، آن شخصى است که جلو کاروان یا سپاهى می رود و سرزمینى را که داراى آب و گیاه است پیدا کرده و براى دیگران اطلاع مى آورد و آنان با ارشاد او در آن سرزمین فرود مى آیند.
آرى پیامبر اسلام رائد است. او از مرکز نعمت و رحمت خداى خبر آورده و کاروان آخرت را بدان مواضع خوشى و شادمانى، راهنمائى مى کرد و دلسوزانه مردم را به مقرّ رحمت واسعه ى الهی فرا خوانده و دعوت مى کرد و سوق مى داد.
بنابراین باید به داشتن چنین راهنماى ناصح و قائد بزرگ و بى نظیرى افتخار کرد و به پیامبرى او مباهات نمود و از رهگذر بیانات جالب و نافذ او و در پرتو تعالیم پاینده و کتاب حیات بخش او خدا را شناخت و با آن منبع فیاض آشنا گردید. باید به پیروى از مکتب دعاى پر بار اسلام، صبح و شام، بلکه در هر وقت و حالتى اظهار خشنودى به رسالت پیامبر کرد و گفت: 'رضیتُ بالله ربّاً و بِمحمدٍ صلّى الله علیه و آله نبیّاً...'. خشنودم که الله تعالى پروردگارم و محمد صلوات الله علیه و آله پیامبر من است... .
__________________________
منبع: به سوى مدینه فاضله، على کریمى جهرمى