ابوالفتوح رازى ، قاضى نعمان و ابوالقاسم کوفى آورده اند:
در زمان حکومت عمر بن خطّاب ،
غلامى را نزد او آوردند که مولاى خود را کشته بود، عمر بدون آن که تحقیق و
بررسى نماید، حکم قتل او را صادر کرد.
این خبر به امیرالمؤ منین علىّ علیه السلام رسید و شهود نیز شهادت دادند؛ که این غلام مولاى خود را کشته است .
حضرت خطاب به غلام کرد و اظهار نمود: تو چه مى گوئى ؟
غلام در پاسخ گفت : بلى ، من او را کشته ام .
حضرت فرمود: براى چه او را کشته اى ؟
گفت :
اربابم خواست به من تجاوز لواط کند ولى من نپذیرفتم ، و چون خواست مرا
مجبور کند، من او را از خود بر طرف ساختم ، ولیکن بار دیگر آمد و به زور با
من چنان عمل زشتى را مرتکب شد و من هم از روى غیرت و انتقام او را کشتم .
حضرت اظهار داشت : باید بر ادّعاى خود شاهد داشته باشى ؟
غلام عرض کرد: یا امیر المؤ منین ! در
حالى که من در آن شب تنها بودم ، چگونه مى توانم شاهد داشته باشم ؛ و او
درب ها را بسته بود و من اختیارى از خود نداشتم .
امیر المؤ منین علىّ علیه السلام فرمود: چرا بر او حمله کردى و او را کشتى ؟ آیا او از این عمل زشت پشیمان نشده بود؟ و آیا ندامت و توبه او را نشیندى ؟
غلام گفت : خیر، هیچ أ ثرى از آثار ندامت در او ندیدم .
حضرت با صداى بلند فرمود: اللّه اکبر! صداقت یا دروغ تو، هم اکنون روشن خواهد گشت .
بعد از آن دستور داد تا غلام را بازداشت
نمایند و سپس به اولیاى مقتول خطاب کرد و فرمود: سه روز که از دفن مرده
گذشت ، جهت بیان و صدور حکم مراجعه کنید.
چون روز سوّم فرا رسید، امام علىّ علیه
السلام به همراه عمر و اولیاء مقتول کنار قبر رفتند و حضرت دستور داد تا
قبر را بشکافند؛ سپس اظهار نمود: چنانچه جسد مرده موجود باشد، غلام دروغ گفته ؛ و اگر مفقود باشد غلام ، صادق و راستگو است .
پس وقتى که قبر را شکافتند، جسد را در قبر نیافتند؛ و چون به حضرت علىّ علیه السلام گزارش دادند که جسد در قبر نیست .
حضرت اظهار نمود:
اللّه اکبر! به خدا قسم ! نه دروغ گفته ام و نه تکذیب شده ام ، از پیغمبر خدا صلّى اللّه علیه و آله شنیدم که فرمود:
هر
که از امّت من باشد و عمل زشت قوم لوط را انجام دهد که همانا به وسبله
فریب شیطان انجام مى دادند و بدون توبه از دنیا برود و او را دفن کنند، بیش
از سه روز در قبر نخواهد ماند؛ و او را با قوم لوط محشور مى گردانند؛ و به
عذاب سخت و دردناک الهى گرفتار خواهد گشت .
پس از آن ، حضرت امیر علیه السلام فرمود: غلام را آزاد کنید.(1)
پی نوشت:
1-مستدرک الوسائل : ج 14، ص 344 346، ح 8 و 9.
منبع:چهل داستان و چهل حدیث از امام علی علیه السلام، حجه الاسلام و المسلمین عبدالله صالحی